Yazmak ve ben

Soyulan ayakkabılar

Ayakkabılarımı kapının önünde soydum.
Ayaklarımı, çoraplarımı soymayı reddeden bir dağınıklık içinde buldum.
Çayı, ocağa doğrulttum ve ateş ettim.

Kâzım geldi aklıma, koyunları güdüyordu.
Koyunlar perdeleri kibritle tutuşturuyordu.
Annemi gördüm sonra, kuzuların eline bayram harçlığı tutuşturuyordu.
Proleteryanın zulmünden bahseden çiftlik sahipleri gördüm.
Zulüm, insanın içindedir dedi annem.
İnsan zulme dahil midir diye soramadım.
-Çöpte Dostoyevski Buldum.

Yazar hakkında

Çağrı

Ekim 87'den bu yana nefes alıp veren bir beşer. Çokça şaşar.

Yorum bırak