Rabb’im,

İmtihan etme beni;

Kalemimi kırdı kapitalizm.

Ve sanırımı yasak, sınavlarda

Tükenmez kalem kullanmak,

Herşey tükeniyor çünkü;

Ömür bile…

 

Öyleyse neden

Bu şatafat, süs püs?

Neden sürekli insanlar birbirine küs?

 

Önce bebek, çocuk sonra

Ergen, olgun ve yaşlı.

Sonra döngü tamamlanıyor

Giden sessiz sedasız

Kalanın gözü yaşlı.

 

Miras bölüşümü başlıyor ardından

Kapitalist atlılar zihinlere taaruza geçiyor

Birkaç lakırdı ve herkes evine

Oysa hiçbirşey kalmıyor göçenin eline.

 

Öyleyse Rabb’im imtihan etme beni

Bırak dünyada kalayım

Kapitalizme devamsızlıktan.