Merhaba arkadaşlar, altta gördüğünüz fotoğraf
(çiçekler) bugün beni o kadar duygulandırdı ki anlatamam. Çok fazla ayrıntıya girmek taraftarı değilim ama kısaca anlatmak, paylaşmak istiyorum.  Şu anda bile üç metre uzağımda olmasına rağmen kokusunu duyuyorum ve vefanın ne kadar derin bir ifade olduğunu anlayabiliyorum. Hatta ağlamamak için kendimi zor tutuyorum.

Daha önce yaşlı ve maddi durumu pek de iyi olmayan bir amcaya (tahminim 80’ine merdiven dayamış….) bir iyilik yaptık. Ne olduğunun önemi yok.  O da minnettar kalmış olacak ki bir kaç gün önce yaklaşık 4 kilometre uzaklıktan gelmiş ve elindeki mis gibi kokan ve asla burnumun hafızasından çıkmayacak olan o güzelim çiçekleri getirmiş. Çiçekler de yasemin ve benim kokusunu en sevdiğim çiçeklerdir. Hemen çalışma arkadaşlarım o çiçekleri vazoya koymuş.

Bugün de ofisteydim sabah saatlerinde. (10.30 gibi) Benden başka kimse yoktu. Kapı çalındı ve içeriye o mekanı Cennet olası amca girdi. Hiç de konuşmadı( Bunu yazarken amcanın sevimliliğine gülümsüyorum ve onu çok sevdiğimi hissediyorum.) Sonra beni pek tanımadığından çalışma arkadaşlarımı sordu kısık bir sesle. Ben de henüz gelmediklerini söyledim. İçim çok ısınmıştı bu amcaya, o kadar içimi mutluluk ve gülümsemeyle doldurdu ki sanki elini öpsem çok mutlu olacaktım. Yapmadım ama şimdi pişmanım. Neyse amcam elindeki poşetten bir demet daha yasemin çıkardı. Mis gibi bir koku yayıldı etrafa “Bunları hanım kızımıza ver” dedi. Ben de “Çok teşekkür ederim amca, çok sağolasın” dedim. Amcam selam verdikten sonra yavaş ve yaşamaktan yorgun düşmüş adımlarla çıktı. Bu arada bizim ofis dördüncü katta ve asansör yok. Düşünün ki o amcam minnetinin göstergesi olarak o kadar çiçeği toplamış, elleriyle ve bir naylon iple demet haline getirmiş, poşetlemiş. Sonra üşenmeden Karasu’ya kadar gelmiş, yine üşenmemiş 4. kata kadar çıkmış ve o güzelim çiçekleri getirmiş. Ve bunu 4 gün içinde iki kez yapmış. Amcam, mekanı cennet olası amcam; sen ne kadar mükemmel bir adamsın ya. Gözlerimi dolduran böyle kaç insan kaldı ki? Allah senden razı olsun amcam.

Söyleyin arkadaşlar kaç kişi kaldı ki böyle? Ve siz olsanız sizin de içinizdeki o duygusal insan çıkmaz mıydı ortaya? Siz de ağlamaklı olmaz mıydınız?