Eskiden, yeni ayakkabı aldığımda hemen giymek isterdim yağmur çamur dinlemeden. Annem çok kızardı. Ama nereden bilecekti ki içimdeki heyecanı… O benimdi artık. Ya da babamın eve gelirken çikolata alması gibi. Küçük ama kocaman mutluluk… İlk çalışmaya başladığımda sabah erken kalkar gece geç uyurdum.Elime aldığım o ilk maaşın mutluluğu çok fazlaydı. Az parayla çok hayaller kurardım. Bayramlarda neden el öpülür kavramını büyüyünce anladım. Meğer ne kadar kıymetliymiş. Ben bayramda topladığım harçlıklarla kendime bir şeyler alırdım. Eskimesin diye giymezdim. Aşık olurdum ben küçükken. Ama uzaktan değil. Benim elimi tutarak gezdirirdi. Öperdi, saçlarımla oynardı.Küçüklüğümün geri gelememesi ne acı. Hayallerim daha saftı. Mutluluklarım küçük ama kocamandı. İnsanın hayallerinin ve mutluluklarının sönüp gitmesi şimdilerde canini acıtıyor. Küçükken daha güzeldim…

Bu enstrümantal müzik eşliğinde okursanız daha güzel oluyor.