Genel

Barış Ünver’e bir zamanlar yazdığım şiir…

Bir zamanlar Barış’ın bir yazısını okumuştum. Söz konusu yazıda Posta Gazetesi şairlerinden birine tepkisini dile getirmek amacıyla güzel bir yazı kaleme almış ve yemeğin üstüne tatlı gibi bir de akrostiş şiir eklemişti. (Bilmeyenler için akrostiş: Dizelerin baş harflerinin bir isim halinde meydana getirilmesi) Ben de o yazıyı okuduktan sonra bir şiir yazayım demişim ve ortaya bir akrostiş çıkmıştı. Şimdi bu akrostişi size de sunmak istiyorum. Bu arada kendime şair diyemiyorum Nazımlar,(Hikmet) Necipler,(Fazıl Kısakürek) Atillalar,(İlhan) Sunaylar,(Akın) İbrahimler,(Tenekeci) Akgünler,(Akova) Cemaller, (Süreyya) Edipler, (Cansever) Birhanlar (Keskin) yetiştiren bu coğrafyada. Benimkisi sadece basit bir kaç karalama. Mürekkep ve yaprak israfı…

 

Barda tanışan iki insanın
Ayrılık mesafesinde
Raks etmesine
Irmak kıvamı veren Tanrı
Şarabı neden yasaklar ki?

Üzülmek yersiz ve alacalı bir karanlık gibi
Ne zamandır üstüme çöküyor
Varlığına düzülen methiyeleri
Erguvanlara saklayan bu adam
Rubailerinde yatıya kalıyor Hayyam’ın.

 

Yazar hakkında

Çağrı

Ekim 87'den bu yana nefes alıp veren bir beşer. Çokça şaşar.

Yorum bırak