Genel

1 gün kalan misafir!

Yazar: Çağrı

Birkaç gündür eşimin anne ve babası bizdeydi. Onlar bizde olduğunda çok mutlu hissediyorum çünkü sadece iki kişiyiz ve onlar olduğunda evde bir büyük oluyor. Hatta iki büyük oluyor. Ses oluyor, soluk oluyor. Kısacası bir hareket oluyor. Ne yazık ki bugün gittiler ve evde biz ikimiz kukumav kuşu gibi kaldık öylece…

Dün de eşimin anne-babasının bir tanıdıklarına misafirliğe gittik. Hayriye Teyze ve Harun Amca’ya. Onlar aslında İzmir’de oturuyorlar. Hem biraz gezip dolaşmak hem de kızları Ayşegül Abla’yı görmek için İstanbul’a gelmişlerdi. Bizimkiler de bu fırsatı değerlendirip İstanbul’a gelince buluşma kaçınılmaz oldu. Önce Harun Amca ve Hayriye Teyze bize geldiler. Sonra da biz dün akşam onlara iade-i ziyarette bulunduk. İkramda kusur etmediler sağolsunlar. Herkesle  biraz sohbet ettik, çokça onlar konuştu, ben dinledim. Kalkmaya yakın bir vakitte bizi İzmir’e davet ettiler ve biz de bir gün sizde bir gün şurada bir gün burada kalırız dedik ama Hayriye Teyze kızdı bize. Ve eskilerin misafirlik anlayışından dem vurdu. Şimdilerde pek de bilmediğimiz bu anlayışı da şu anlamlı sözlerle ifade etti: “Bir gün kalan misafiri sevmem! Bir gün kalıp çarşaflarımı kirletecekseniz hiç gelmeyin!” Yani o kadar misafirperverler ki çokça kalmamızı istiyorlar.

misafir

İşte dostlar, eskiden böyle misafirperverlik varmış ama şimdilerde bizler, “Aman misafir gelmesin” diye afedersiniz bir yerlerimizi yırtıyoruz. Bu kadar güzel bir anıyı yakalamışken size aktarmak istedim. Umarım sizi sıkmamışımdır ama okuduysanız çok sevindim. En azından eskilerin değerini biraz da olsa size de ifade edebilmiş oldum.

Yazar hakkında

Çağrı

Ekim 87'den bu yana nefes alıp veren bir beşer. Çokça şaşar.

Yorum bırak

16 yorum

  • Çok güzel şeyler var aslında büyüklerimizden öğrenebileceğimiz ama ama araya giren kuşak çatışmaları engel oluyor çoğu zaman buna. Bilmiyorum eskiden daha azdı belki bu durum ama şimdi bilgisayar başında geçirilen zaman, sanal dünyanın gerçek hayatla bağdaşmayan yapısı ve öğrettikleri her geçen dakika bu çatışma durumunu körüklüyor gibi.

  • çokta eskiye gitmemekte yeterli küçüklüğümden hatırlıyorum. Hergün misafir olur sofralar şenlenirdi. Babam derdi ki misafiri yemeksiz göndermeyin, misafir 1 yer 9 bırakır gidermiş derdi. Hele yatılı misafir gelince ev ayrı bir neşeli olurdu. Şimdi herkes asosyal oldu. Akrabalık ilişkileri kesildi. Dostluklar menfaat ilişkisine dönüştü daha neler yaşayıp görecez daha neleri özleyecez bakalım…

    • Gökhan Hocam, çok doğru. Misafir 10 rızıkla gelir 1’ini yer 9’unu bırakır derler. Ben misafiri çok severim ve misafir demek paylaşılacak unutulmaz anlar demektir benim gözümde ama dediğin gibi asosyal ve kimseyle görüşmek istemeyen, buna erinen insanlar olmaya başladık ne yazık ki…

  • Bu sohbetleri yaşayan son nesil olmanın keyfini çıkarabilmek ne güzel. Zannetmiyorum şu anda 10 yaşlarında olanlar 20 yıl sonra bu yazıya denk gelip okuduklarında birşey anlasın.

  • Eskiler bir farklıymış. Bizim aile yapımızda sever misafirperverliği ama fazla misafirliği sevmiyorum ben. Tadında bırakılmalı her şey. Karşıda ki insanında bu düşünceye sahip olması gerekiyor sanırım 🙂