Uzun zamandır hem yönetmen hem de şair kimliği nedeniyle aşırı derecede bir sempati beslediğim Onur Ünlü (Şiir yazarken kullandığı müstear ismi ile “Ah Muhsin Ünlü“) ile ilgili olarak bir kaç şeyden bahsetmek isterdim ama onun için daha zaman var. Ben şimdi size onun şair kimliğini yansıttığı o harika şiirlerinden birini sunacağım. Kendisinin değişik bir yazım ve yaşam tarzının yanısıra farklı bakış açıları var. Şiiri dile pelesenk oluyor ve her okunduğunda farklı bir lezzetle çakıyor beyne şimşekleri. Ha arkasından fırtına mı çıkar yoksa bu şimşekler yaz yağmurlarının habercisi midir bilinmez ama her okuyanın her okuyuşta farklı bir tat alacağı kesin. Şimdi gelelelim Çaylı Şiir‘e…

ah-muhsin-unlu_327327

Sen beni opersen belki de ben Fransiz olurum
Sehre inerim bir sinema yagmura calar
Otomobil icad olunur, Zarifoglu olur
Dunyadaki tum zenciler kirk yasindan buyuktur.

-Senegalliler dahil degil

Sen beni opersen belki de bulvarlar iltihaplanir
Cagdas cografyalarda uretir cesetlerini siyaset bilimi
O vakit bir sufiyi darplarla gebertebilirsin
Hayat bir yaniyla guzeldir canim, sen de guzelsin

-Yoksa seni rahatsiz mi ettim?

Sen beni opersen belki de askimiz pratik karsilik bulur
Ne ikna edici bir intihar girisimidir simdi goz goze gelmek
Elbette ata binmek gibidir seni sevmek sevgilim
Elbette gayet rasyoneldir attan atlamak

-Freud diye bir sey yoktur.

Sen beni opersen belki de ben gangsterlesirim
Belki de sair olurum seni de aldiririm yanima
Bilesin; gogsumde hangi yone acmis tek gulsun
Yani ya bu eller opulur, ya sen oldurulursun.

-Haydi ic de cay koyayim.